Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

வைகறை விடிந்தால் அச்சம் பிறக்கிறது

கனவில் வந்த நீ காணமல் போய்விடுகிறாய்

கனவில் மட்டும் வருகிறாய் நேரில் வருவதில்லை என்ற

குறை இருந்தாலும் இமை மூடினால்

காணமல் போய்விடுகிறது எப்போதும்

முத்தகரைகளை பத்திர படுத்தலாம் என்றால்

கனவு முத்தம்

உன்னை போலவே விழித்ததும் காணமல் போய்விடுகிறது

 

கருப்பு வெள்ளை கனவுகள் தான் வருமாம்

நீ வரும் கனவு மட்டும் எப்படி வண்ணத்தில் ?..

இரவு என்பதற்காக பஞ்சவர்ண கிளி கருப்பாய் இருக்காதே என்கிறாய

அதுவும் சரிதான்

 

பற்றாகுறை பட்ஜெட் போடும் அரசுகளை போலத்தான்

நீயும் உன் கனவுகளும்

பத்துவதே இல்லை

 

கனவில் நீ தரும் முத்தங்களை

எல்லாம் வரிபிடித்தம் செய்கிறது பகல்

நேரில் வரி விலக்கு போட்டுவிடு

கனவு முத்தம் பற்று

பகல் முத்தம் வரவு

உதட்டு முத்தம் லாபம்

 

எல்லா கனவுகளிலும் நீயே முத்தமிடுகிறாய்

நான் தர ஆயத்தமாகும் போது விடிந்து விடுகிறது

நீ மறைந்து விடுகிறாய்

 

என் கனவுக்குள் நீ முத்தமிடுவது போல

உன் கனவில் நான் முத்தமிடுகிறேனா ?..

எங்கே நீ வாங்க மட்டும் தான் செய்கிறாய் தருவதே இல்லை என்கிறாய ?..

என்ன செய்ய கொடுப்பதை விட பெறுவது தான் சுகம் காதலில்

 

கனவு முத்தம் சத்தாய் தருகிறாய்

பகல் முழுவதும் அலைந்து திரிந்த களைப்பு காணமல் போய்விட

 

எல்லா இரவுகளும் நான் கனவு காண தாயராகிறேன்

நீ முத்தம் கொடுக்க தயராகிறாய்

எல்லா கனவுகளிலும்

 

நீ ஒருத்திமட்டும் தான் ….ஆனால் எனக்கு

ஒவ்வொரு கனவிலும் ஒவ்வொருத்தி

 

 

எதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில்

மெல்ல வெளியே எட்டிபார்க்கிறது

அந்த கருப்பு பூனை

அது வரையில் எங்கே இருந்தது என்று தெரியாமலே

இருந்திருக்கிறது

எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்க்கும்

பார்வையாளனாக இருந்திருக்குமோ ……

குரோதம் தெறித்து விழுந்த ஏமாற்றத்தில்

வன்மம் வெடித்த உக்கிர பொழுதில்

புணர்ந்த பின் வந்த களைப்பில்

மிகுந்த பசியில் கிடைத்த தேநீரில்

காமம் பற்றிய அந்தரங்க உரையாடலில்

இயலாமையில் புதைந்து கரைந்தழுதபொழுது

எங்கோ விழுந்த உயிரின் இறக்கத்தில்

 

அவ்வப்போது எட்டிபார்த்து

ஏளனம் செய்கிறது

நான் இருந்துகொண்டே இருப்பேன் என்று ……

உன் சின்ன சின்ன கோபங்களின்
உடைந்து போகிறது எனது இதயம்
பின் உன் முத்தங்கள் ஒட்டவைக்க……..

 

உன்னை பார்க்கவேண்டும் எனும்போதெல்லாம்
விரலில் ஊசியால் குத்திகொள்வேன்
சட்டென எட்டி பார்த்து விடுவாய் வெட்கத்தால் சிவந்து
எனது உதிரமே நீதானே……

 

நான் உனக்கு முத்தமிடும் போதும்
நீ எனக்கு முத்தமிடும் போதும்
காற்றின் மாசு குறைகிறதாம்
நம் முத்த சத்தத்தால் ….
முத்தத்தால் இதுவும் ஒரு பயன் பார்த்தாயா

 

அணைக்காமல் முத்தம் கொடுகிறானே என்ற தவிப்பு உனக்கு …
உன் ஆடை கசங்கி விடுமோ தயக்கமேனக்கு
எப்படி தெரியும் என்று பார்கிறாய கொடியில் காய்ந்த உன் ஆடைகள் தான் கூறியது ……

 

உன் காதலியை எனக்கு காட்டவே மாட்டாயா
என்று என் வீட்டு ஆளுயர நிலைக்கண்ணாடி கேட்டுகொண்டே இருக்கிறது ….
முடியாது என்று சொல்லி விட்டேன்
நான் முத்தமிடும் போதெல்லாம் வெட்க படுவாய்
அது நம் முத்தத்தையும் உன் வெட்கத்தையும் நம் முத்தத்தை பார்க்கும் பின்
நீ யாரோ பார்க்கிறார்கள் என்று விலகி விடுவாயோ

 

எனக்கு குளிரெடுக்கும்
உனக்கு வேர்க்கும் நாம் முத்தமிட்டுக்கொண்டே
அனைத்து கொள்ளும்போதெல்லாம் ….. இது தான் சவ்வூடு பரலாகஇருக்குமோ

 

உன் உதடுகளை கவ்வி பிடிக்கும் போதெலாம்
என்னை மூச்சுமுட்ட கட்டிபிடிப்பாய் …. இது நீயுட்டனின் மூன்றாம் விதி

பொதுவாக முத்தங்கள் யாருக்கு எப்படியோ ….
எனக்கு உன் முத்தங்கள் தான் பிராணவாயு
இருந்தும் குறைவாகத்தான் கிடைக்கிறது .

 

நீ என்று நானும்
நான் என்று நீயும்
யார் முதலில் என்று காத்திருக்கிறோம்

எங்கோ யாரோ எவரையோ எதற்கோ
உன்னை நினைவூட்டிக்கொண்டே
அந்நினைவுகளில் உன்னையாரேனும் நினைவூட்டமாட்ட்ர்களா
என்று நானும் அவ்வாறே நீயும்
நினைவூட்ட
காத்திருக்கிறோம்

எதோ ஒரு நீண்ட வரிசை
யார் யாரோ நின்று காத்திருகிறார்கள்
எதனையோ பெறுவதற்கோ அல்லது தருவதற்கோ
அந்த வரிசையில் நான்
அதே போல நீயும் அங்கே எதோ ஒரு வரிசையில்
உன்னை நானும் என்னை நீயும்
தருவதற்கும் பெறுவதற்கும்
காத்திருக்கிறோம்

வேலைக்கான உத்தரவிற்கு ஒருவன்
காத்திருக்கிறான் என்று அறிந்து
அவனுடன் நான் காத்திருந்தேன்
உன் உத்திரவு வரலாமோ என்று
அங்கே நீயும் அவ்வாறே ….

எனக்காக  நீயும் உணக்க நானும்
காத்திருக்கிறோம் ஆனால்
நமக்காக காத்திருக்கவும் இரண்டு பொருள் உண்டு
உனது எனது அலைபேசி
காரணம் கேட்டால் வெட்கப்பட்டு ஒளிர்கிறது
உங்கள் காதல் அழைப்பின் போதெல்லாம்
நாங்கள் காதல் தூதுவர்கள் என்று

 

எனகொன்றும் காணமல் போகும் வயதல்ல
நீ ஒன்றும் பிள்ளை பிடிப்பவளும் அல்ல
இருந்தும் நான் தொலைந்து போனேன்
உன் காதலால்

வலி என்றதும்
கண்பட்டுவிட்டதேன்று
சுற்றிபோட்டார்கள் என் அம்மா
உன் கண் படவில்லை என்பதால்
வந்த வலி என்பதையறியாமல்

 

உன் காதல் கொடுத்த
நோயினால் நான் உளறுகிறேன்
கேட்பவர்கள் கவிதை என்கிறார்கள்

எதையெதையோ விரும்புகிறாய்
உன்னை விரும்பும் எனை
மறந்து

உன் காதலுக்கு ஓய்வே கிடையாத
கேட்கிறார்கள் பலர்
கண்ணில் இருந்தால் தூங்கும் போது
ஓய்வெடுக்கும் என்றுதானே
என் இதயத்தில் வைத்திருக்கிறேன்

உன் நிழல் சிந்திப்போன
காதல் கண்டுதான் நான் வந்திருக்கிறேன்
யாசகம் கேட்டு
என்னோடு வா
உயிர்வாழ வேண்டும்

 

இதுவரை எதுவெல்லாம்
எனது உரிமையாக பட்டதோ அதுவெல்லாம்
உன் காதல் வந்ததும் அன்னியாமாய் போனது

எப்படியும் ஒட்டிக்கொண்டு விடுகிறது
தொலைபேசியில் நீ கொடுத்த முத்தம்

உன்னை அழைக்கும் ஒவ்வொரு முறையும்
எண்களை ஒற்றி எடுக்கிறேன் என் விரல்காளால்

உன் குரல் கேட்ட
எல்லா தொலைபேசிகளையும்
சேகரித்து வைத்துள்ளேன்

நான் நினைக்கையில் நீ அழைக்கிறாயா
நீ அழைக்கையில் நான் நினைக்கிறேனா

உன் நினைவு வாட்டும் போதெல்லாம்
அருமருந்து உன் தொலைபேசி அழைப்பு

நீ தொலைவில் இருக்கிறாயா
அருகில் இருக்கிறாயா என்பதிலில்லை பிரச்னை
என்னை தொடர்புகொள்ளாமல் இருந்துவிட்டால்தான்

காதல் அதிர்வை உணரமுடிகிறது
ரயில் வண்டி சென்றபின்னும்
அதிரும் தண்டவாளத்தை போல
ஒவ்வொரு முறையும் நாம்
தொலை பேசி முடிக்கும் போதெல்லாம்
என் இதயத்தில் ……

நீ தொலைபேசியில் முத்தம் கொடுக்கும்போதெல்லாம்
காற்றில் மின்காந்த அலைகளெல்லாம்
முத்தகாந்த அலைகளாக மாறிவிடுகிறது

என்றாவது ஒரு காதலி கிடைப்பாள

என்று பல வருடங்கள்

காத்திருந்த காலங்கள் உண்டு

விதவிதமாய் பெண்கள்

எனது வாழ்க்கை பக்கங்களை

நிரப்பி போய்இருக்கிறார்கள்

சிலர் தோழியாக வெகு

சிலர் தொல்லைகளாக

பலர் அழகால்

சிலர் அறிவால் மயக்கியதுண்டு

ஆனாலும் காதலி என்று

யாரும்இருந்ததில்லை அதுவரை ………

இனி காதலி என்றாலே

அவள் ஒருத்தி என்று நம்பியது

இறந்தகாலம் எவரும் காதலி ஆகலாம்  என்பது

எதிர்காலமாக இருக்கலாம்

நிகழ்காலத்தில் வெறுமை

ஒவ்வொரு திருமணத்திலும்

எவர்எவரோ அவரவர் காதலன் காதலியை

இழக்கிறார்கள் வேறொருவரின் காதலன் காதலியை

அடைகிறார்கள் கணவன் மனைவி எனும் பெயரில்

எல்லா காதல்களும்

இரட்டை வாழ்க்கை வாழ்கிறது

மனதில் ஒன்று மடியில் ஒன்று என அல்லது

கைவிட்ட ஒருதலை காதலை எண்ணி

ஒரு காதல் ஒருபோதும் இல்லை

ஒவ்வொருபருவத்திலும் ஒருஒரு காதல்

விரும்பியோ விரும்பாமலோ

அரும்பிவிடுகிறது

இனி என் அடுத்த காதலுக்கு நிச்சியம்

காத்திருக்கலாம்

காதல் ஒருபோதும் முடிவதில்லை

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.